Kılavuz
Geliştirme Araçları
Alternatif Editörler
Omarchy varsayılan olarak Neovim ile gelir, ama biraz daha yaygın ve tanıdık bir şey isterseniz, Omarchy Menu’yu (Super + Space) çalıştırıp Install > Editor altındaki seçeneklere bakabilirsiniz. Orada VSCode, Cursor, Zed, Sublime Text, Helix, Vim ve Emacs listeleniyor. Aradığınızı bulamazsanız Install > Package kısmına bakın ve bir Arch paketinde olup olmadığına bakın (ve yoksa, AUR’u kontrol etmek için Install > AUR seçeneğini deneyin).
Orijinal vi editörü de kutudan çıkar çıkmaz kullanılabilir. Terminalde bir dosyayı düzenlemek için vi filename komutunu çalıştırın.
VSCode, Cursor, VSCodium ve Helix için tema eşleştirme sunulur.
Sistem genelinde varsayılan editörü Setup > Defaults > Editor altında ayarlayabilirsiniz.
Ortam
Omarchy, Omarchy Menu’nun (Super + Space) Install > Development bölümü üzerinden bir sürü geliştirme ortamının tamamını kurmayı destekler. Elbette Ruby on Rails bulacaksınız, ama aynı zamanda JavaScript için üç büyük çalışma zamanının tamamını (Node.js, Bun, Deno) ve Laravel ve Symfony gibi popüler PHP framework’lerini de bulacaksınız. Ha, bir de Go, Rust, Python, Java, Elixir (Phoenix ile), .NET, OCaml, Zig, Clojure ve Scala var. Gerçekten çok geniş bir seçim!
Bu ortamların çoğunluğu Mise tarafından yönetilir. Bu, aynı makinede bir programlama dilinin birden fazla sürümünü kurup çalıştırmanızı sağlayan bir araçtır. Ruby için rbenv veya rvm ya da Python için virtualenv gibidir, ama bir sürü farklı ortam için çalışır.
Örneğin Ruby kurmak için mise use -g ruby çalıştırırsınız; bu hem Ruby’yi kurar hem de onu global varsayılan olarak ayarlar. Ya da projenizde bir .ruby-version dosyası varsa, o projenin kök dizininde sadece mise i çalıştırabilirsiniz.
Önceden kurulu CLI araçları
Omarchy, gh, uv ve çoğu kodlama ajanı gibi araçları mise’s lazy installation üzerinden kullanılabilir hale getirir. Bunlardan birini ilk kez çalıştırdığınızda mise onu kurar. Sonraki çalıştırmalar kurulu sürümü yeniden kullanır; her başlatışta güncelleme kontrolü yapmazlar.
Varsayılanları inceleyebilir veya onları önceden de kurabilirsiniz:
mise ls --current # List the tools configured for this directory
mise install gh # Install one tool now
mise install --include-lazy # Install all configured tools, including lazy tools
Kurulu araçları Omarchy’nin geri kalanıyla birlikte güncellemek için omarchy update çalıştırın. mup alias’ı yalnızca mise tarafından yönetilen araçları günceller. Kendi yapılandırmanıza başka bir araç eklemek için mise use -g <tool> kullanın.
Python kurulumu ayrıca mise üzerinden uv kurar. Python geliştirme ortamını kaldırmak, uv aracını bağımsız bir araç olarak kullanılabilir durumda bırakır.
Kendi kurulumunuzu kullanma
mise’nin komutları PATH üzerinde ~/.local/bin öncesinde gelir, bu yüzden örneğin Claude Code’un veya Cursor’ın kendi yükleyicisiyle kendiniz kurduğunuz bir araç yine de mise’nin kopyasını çalıştırır. Masaüstünden başlatılan uygulamalar da mise’nin komutlarını sistem paketlerinden önce bulur, bu yüzden gh çalıştıran bir uygulama, github-cli paketini pacman ile kurmuş olsanız bile mise’nin kopyasını alır ve mise o kopyayı ilk seferde kurar. Bunun yerine kendinizinkini kullanmak için mise’nin kopyasını ~/.config/mise/config.toml içinde devre dışı bırakın. Örneğin, Cursor CLI’ı kendiniz kurduysanız:
[settings]
disable_tools = ["cursor-agent"]
Zaten bir [settings] tablonuz varsa, girişi oraya ekleyin; mevcut bir disable_tools listesini değiştirmek yerine onu genişletin. Kurulumunuzun PATH üzerinde olduğundan emin olun. Komutundan farklı olabilen mise araç adını kullanın: örneğin oh-my-pi, omp sağlar. Varsayılan ajan başlatıcısı da ~/.local/bin içindeki kullanıcı tarafından kurulmuş bir Cursor veya Muse’u tercih eder.
Varsayılanları kaldırma ve geri yükleme
Remove Preinstalls, mise’nin Omarchy’nin araç bildirimlerini kullanıcınız için atlamasını sağlar; bunu onları ~/.config/mise/miserc.toml içindeki ignored_config_paths listesine ekleyerek yapar. Restore Preinstalls o satırı tekrar kaldırır. Kendi yapılandırmanızda veya bir projenin mise.toml dosyasında kendiniz bildirdiğiniz araçlar her iki durumda da çalışmaya devam eder. Ön kurulumları kaldırdıktan sonra bir varsayılan ajan seçerseniz veya Python kurarsanız, o araç kendi yapılandırmanıza eklenir. Her ikisi de yalnızca kullanıcınız için geçerlidir; makinedeki diğer kullanıcılar kendi seçimlerini korur.
Docker
Docker pek tanıtıma ihtiyaç duymaz. Yalıtılmış container’lar çalıştırmanızı sağlar ve Omarchy, Docker’ın kendisi ve Docker Compose dahil, onu iyi çalıştırmak için gereken her şeyi kurar.
Varsayılan olarak kullanıcınız docker grubunda değildir. O grup fiilen parolasız root’tur - içindeki her şey docker run -v /:/host çalıştırıp makineyi ele geçirebilir - bu yüzden sizin adınıza çalışan tek bir kötü niyetli script veya bağımlılık, aksi takdirde root’a bir komut uzakta olurdu. Bu yüzden komut satırında Docker’ı sudo ile çalıştırırsınız (sudo docker ps, sudo docker compose up) ve daemon ile konuşan grafik araçlar - Windows VM - gerektiğinde sizden yetkilendirme ister. Groupless kurulumun rahatlığını geri istiyorsanız ve bu ödünleşimi anlıyorsanız, bunu Setup > Security > Sudoless Docker üzerinden etkinleştirin (veya omarchy-setup-security-sudoless-docker çalıştırın); bu, bir uyarının ardından sizi docker grubuna ekler; ardından düz docker ve d alias’ı tekrar sudo olmadan çalışır.
Yerel geliştirme için yaygın veritabanlarını Docker’da Omarchy menüsündeki Install > Development > Docker DB seçeneğini kullanarak kurabilirsiniz.
GitHub CLI
GitHub CLI, terminalden repository’ler, issue’lar ve pull request’lerle çalışmak için gh olarak kullanılabilir. İlk kullanımda kurmak ve kimlik doğrulaması yapmak için gh auth login çalıştırın, ardından bir repository’yi klonlamak için gh repo clone org/repo çalıştırın. Komutlarını keşfetmek için gh --help çalıştırın.
Pull request’ler için bir terminal arayüzü kullanmak üzere ghui çalıştırın; mise onu da ilk kullanımda kurar. Git’in kendisiyle çalışmak için Lazygit önceden kuruludur.